Zapomnij o sztywnych podręcznikach. Tutaj dzielę się praktycznymi poradami wspinaczkowymi, które wynikają z moich 15 lat spędzonych w skale. Od tego, jak zawiązać poprawny węzeł, po sprytne patenty na to, jak nie zmarnować wyjazdu, gdy pogoda płata figle. To Twoje kompendium wiedzy „w pigułce”, podane prosto i bez zbędnego zadęcia. Jak od starszego kumpla, który już te błędy popełnił za Ciebie.
Dla wytrawnych wspinaczy i wspinaczek wspinanie kojarzy się z szorstkim dotykiem skały, piękną w swej surowości przyrodą, przygodą, adrenaliną, strachem, ale także ze specyficznym treningiem, bólem palców, zerwaną skórą na dłoni oraz zbyt ciasnymi butami… Dla każdego pierwsze skojarzenie może być trochę inne. Dla mnie wspinanie to przede wszystkim ruch wspinaczkowy, a więc po prostu sposób
Każdy z nas ma swoje wspinaczkowe cele. Jednym z celów wspinaczkowych może być droga o określonej trudności, swoisty projekt, który stanowi duże wyzwanie. I z tego projektu pomimo wielu udanych i mniej udanych prób często spadasz. I zadajesz sobie pytanie: dlaczego spadasz? Czy może zbyt mocno pompują przedramiona nie-fajne chwyty? Boisz się wyjść nad wpinkę? A może
Wspinanie to jeden z najbardziej kontuzjogennych sportów na świecie. Jest to nie tylko związane z faktem, że wspinanie jest sportem ekstremalnym (czytaj: możesz poważnie się uszkodzić lub zabić podczas wspinania). We wspinaniu nasze ciało stosuje bardzo specyficzne ruchy, podczas których następuje bardzo mocne obciążenie tylko wybranych konkretnych struktur np. mięśni, stawów. Oczywiście nikt z nas nie chce mieć mniej
Marzec to czas powoli zbliżającej się wiosny. Wraz z pierwszymi promieniami trochę cieplejszego słońca i systematycznie wydłużającym się dniem nieubłaganie nadchodzi początek sezonu skalnego. Na razie pogoda za oknem może nie bardzo zachęca do skalnych wyjazdów, ale wszyscy liczymy na to, że pojawią się szybko cieplejsze dni. I wówczas pojawi się okazja na rozpoczęcie w tym roku sezonu
Ostrzeżenie: niniejszy poradnik skierowany jest do niskich osób. Jest to subiektywne zestawienie przemyśleń obdarzone dużą ilością sarkazmu i ironii. Wszelkie podobieństwo do prawdziwych osób i zdarzeń nie jest zamierzone, ale możliwe. Jako dosyć niska kobitka (157 cm wzrostu) od kilku lat jestem poważnie obrażona na całe to wspinanie. Ciągle to samo: chwyt jest za daleko, nie sięgam, muszę stawać
